W prostocie tkwi metoda – wernisaż Tomasza Jakuba Sysło
16 stycznia 2009 roku w klubokawiarni "Kafka" odbędzie się wystawa prac artysty malarza i grafika - Tomasza Jakuba Sysło.
To 29 maja 2011 r. w warszawskiej Galerii Di Arte A&S przy ul. Łazienkowskiej 14 można zobaczyć wyjątkowe zdjęcia autorstwa dr hab. Mariana Schmidta, uznawanego za najwybitniejszego, obok Henri Cartiera-Bressona mistrza kompozycji obrazu. Wystawa zatytułowana „Marian Schmidt – Fotografie” odbywa się w ramach VII Warszawskiego Festiwalu Fotografii Artystycznej.
Na wystawie zobaczymy 40 wybranych przez Mariana Schmidta fotografii. Ponad połowa z nich powstała na przestrzeni kilku ostatnich lat. Ekspozycję tworzą m.in. dotychczas nie pokazywane zdjęcia, będące owocem podróży artysty do Jerozolimy, Medjugorii, Wilna, Sankt Petersburga, Porto, Białowieży, Leżajska i Islandii.
Marian Schmidt, fotograf humanista z nurtu Ronisa, Boubat, skupia swoją uwagę na człowieku i jego unikalnej osobowości oraz jego wnętrzu. Prawie każda twarz, którą fotografuje jest dowodem tej indywidualności człowieka zajętego głęboką refleksją – Catherine Goffaux, „Photographies Magazine”.
Wystawę, której wernisaż odbył się 28 kwietnia br. będzie można zobaczyć do 29 maja br. (od środy do niedzieli w godz. 13:00 – 18:00) oraz podczas trwania Nocy Muzeów 14 maja w godz. 19.00 – 1.00 w siedzibie Galerii Di Arte A&S przy ul. Łazienkowskiej 14.
Marian Schmidt urodził się w Żyrardowie w 1945 r. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Wenezueli. Po maturze wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie uczył się matematyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, a później na Uniwersytecie Brandeis, koło Bostonu. Tam poznał wybitnego matematyka Johna Nasha (bohatera filmu „Piękny Umysł”), z którym przyjaźnił się. W 1969 roku uzyskał tytuł doktora matematyki. Jednak zrezygnował z kariery naukowej na rzecz wcześniejszych pasji: filmu i fotografii. Wielki wpływ na jego życie i twórczość wywarli H. Hesse i J. Krishnamurti. W lecie 1969 roku, wyjechał do Rzymu, gdzie poznał Felliniego i Antonionego. Dzięki temu drugiemu dostał pierwszą pracę w Nowym Jorku jako asystent produkcji przy filmie „Wilk Stepowy”. W 1975 r. wrócił do Polski. Pracował jako asystent reżysera przy filmach fabularnych, podróżował także po kraju fotografując życie codzienne. W 1980 r. osiedlił się w Paryżu, gdzie pracował dla agencji fotograficznej Rapho. Duży wpływ na jego metodę pedagogiczną miał Sergiu Celibidache, u którego uczył się fenomenologii muzyki. W 1997 r. powrócił na stałe do Polski razem z rodziną.
Jest autorem albumów: „Hommes de science” (Paryż 1990), „Marian Schmidt” (Paryż 1994), „Niecodzienne rozmowy z ks. Janem Twardowskim” (Warszawa 2000). Na swoim koncie ma ponad sześćdziesiąt prestiżowych wystaw fotograficznych w Nowym Jorku, Berlinie, Paryżu, Londynie, Tokio, Zurychu, Wenecji, Dreźnie, Fort-de-France, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi, Gdańsku, Katowicach, Szczecinie oraz w rodzinnym Żyrardowie. Jego fotografie znajdują się w kolekcjach państwowych i prywatnych w Stanach Zjednoczonych, Francji, Niemczech, Szwajcarii, Belgii, Islandii, we Włoszech i w Polsce. Pisze o fotografii i jest cenionym pedagogiem. W 2002 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego w dyscyplinie fotografia artystyczna. Obecnie jest dyrektorem i wykładowcą Warszawskiej Szkoły Fotografii.
Na wystawie zobaczymy 40 wybranych przez Mariana Schmidta fotografii. Ponad połowa z nich powstała na przestrzeni kilku ostatnich lat. Ekspozycję tworzą m.in. dotychczas nie pokazywane zdjęcia, będące owocem podróży artysty do Jerozolimy, Medjugorii, Wilna, Sankt Petersburga, Porto, Białowieży, Leżajska i Islandii.
Marian Schmidt, fotograf humanista z nurtu Ronisa, Boubat, skupia swoją uwagę na człowieku i jego unikalnej osobowości oraz jego wnętrzu. Prawie każda twarz, którą fotografuje jest dowodem tej indywidualności człowieka zajętego głęboką refleksją – Catherine Goffaux, „Photographies Magazine”.
Marian Schmidt urodził się w Żyrardowie w 1945 r. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Wenezueli. Po maturze wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie uczył się matematyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, a później na Uniwersytecie Brandeis, koło Bostonu. Tam poznał wybitnego matematyka Johna Nasha (bohatera filmu „Piękny Umysł”), z którym przyjaźnił się. W 1969 roku uzyskał tytuł doktora matematyki. Jednak zrezygnował z kariery naukowej na rzecz wcześniejszych pasji: filmu i fotografii. Wielki wpływ na jego życie i twórczość wywarli H. Hesse i J. Krishnamurti. W lecie 1969 roku, wyjechał do Rzymu, gdzie poznał Felliniego i Antonionego. Dzięki temu drugiemu dostał pierwszą pracę w Nowym Jorku jako asystent produkcji przy filmie „Wilk Stepowy”. W 1975 r. wrócił do Polski. Pracował jako asystent reżysera przy filmach fabularnych, podróżował także po kraju fotografując życie codzienne. W 1980 r. osiedlił się w Paryżu, gdzie pracował dla agencji fotograficznej Rapho. Duży wpływ na jego metodę pedagogiczną miał Sergiu Celibidache, u którego uczył się fenomenologii muzyki. W 1997 r. powrócił na stałe do Polski razem z rodziną.
